O TEATRO NA EDUCACIÓN INFANTIL

O neno é un mal actor para os demais pero un actor magnífico para sí mesmo e todo o espectáculo debe organizarse de tal xeito que os nenos perciban que representan para sí mesmos. O premio máis alto debe residir na satisfación que os propios nenos experimenten pola preparación do espectáculo (disfrazarse, pintarse...) e non polo éxito e polo aplauso dos maiores.

CONTACONTOS

Hai uns días recibimos na nosa biblioteca a visita dunha parella de contacontos da editorial Kalandraka. A rapaza contaba os contos e o rapaz tocaba o clarinete. Foi un pracer escoitar o conto de "Nadarín", "A toupiña que quería saber quén lle fixera aquilo na cabeza", "Os chivos, chivóns"...

POR QUÉ CONTAR CONTOS

POR QUÉ CONTAR CONTOS

Un neno ten que medrar, acumular numerosas experiencias, desenrolar o seu mundo interior.
Os primeiros puntos de apoio que atopa o neno para a súa futura creación é “o que ve e o que oe”, acumulando ideas que logo usará para construir a súa fantasía.

Os contos axúdan a un neno:
- a desenvolver a imaxinación,
- a adquirir vocabulario, ler imaxes, aprender a nomear, a sinalar,
- a anticipar o que vai pasar,
- a descubrir o mundo que o rodea e que non lle é cercano,
- a distinguir o que está ben do que está mal, porque dá oportunidades para falar, para dialogar,
- a falar dos medos e vencelos,
- a investigar (os libros informativos ).
- a relaxarse, para acabar o día con moito cariño.
Por iso, hai razóns dabondo para contar contos.